Piju XII, fl-Enċiklika “Le Pelerinage de Lourdes” (2/7/57), igħid li, kull art nisranija hija wkoll marjana, u li m’hemmx gens mifdi b’demm Kristu li m’għażilx lill-Madonna b’Patruna tiegħu.[1] Għalhekk kull fejn id-dawl tal-fidi nisranija firex ir-raġġi tiegħu, hemmhekk nibtet u warrdet ukoll id-devozzjoni lejn il-Verġni Marija. Għaliex? Fost raġunijiet oħra, għaliex l-insara jemmnu li hi tħarishom fit-tiġrib tagħhom.

1. Sisien dan it-twemmin

Dan it-twemmin huwa msejjes fuq tagħlim il-Knisja. Biżżejjed wieħed jiftakar fiż-żewġ talbiet magħrufa tal-Qaddisa u tas-Salve Regina rrikmandati mill-Knisja matul iż-żminijiet. Fl-ewwel waħda, nitolbu l-Madonna tidħol għalina midinbin issa u f’sigħet mewtna. Fl-oħra, imbagħad, nitolbuha biex, wara dan it-turufnament, turina l’Ġesù, frott imbierek ta’ ġufha.

Għalhekk, nitolbu l’Marija l-għajnuna tagħha matul ħajjitna, waqt il-mogħdija tagħna minn din il-ħajja, u wara mewtna tiksbilna mill-aktar fis l-hena ta’ dejjem fil-Ġenna,

2. It-teorija Karmelitana

Fl-fehma tal-Karmelitani, din it-tliet xorta ta’ għajnuna Marjana tista' tinkiseb billi wieħed iġib fuqu bid-devozzjoni l-Labtu, l-Iskapular, skond il-wegħdiet li l-Madonna għamlet lil San Xmun Stock u lill-Papa Ġwanni XXII. Fil-fatt, il-motto Karmelitan hu: “In vita protego, in morte iuvo, et post mortem salvo”,[2] jiġifieri li Marija wiegħdet lid-devoti tal-Labtu tal-Karmnu, li tipproteġihom matul ħajjithom, tgħinhom biex jagħmlu mewta tajba u ma jmorrux l-Infern, u wara mewthom tiksbilhom is-salvazzjoni mill-aktar fis jekk imorru l-Purgatorji.

It-teorija Karmelitana ma żżommx li l-Labtu tal-Karmnu biss jikseb lid-devoti l-għajnuna msemmija ta’ Marija. Tant hu hekk li l-motto ta’ l-Ordni Karmelitana jidher b’xi mod in-fluwenzat minn sentenza ta’ Ludolfu tas-Sassonja (magħruf bħala ċ-Ċertosin), li tgħodd għal kull devozzjoni Marjana partikulari jew ġenerali.

Ludolfu jgħid: “Marija tgħin lil uliedha li jagħrfuha bħala Ommhom fit-tliet stati (ta’ l-eżistenzà tagħhom), jiġifieri f’ħajjithom, f’mewthom u wara mewthom”: “In triplici statu, scilicet in vita, in morte et post mortem, adiuvat Maria filios suos qui eam habent in Matrem.”[3]

3. Il-Konċilju Vatikan II

Li t-teorija Karmelitana ma tmurx kontra t-tagħlim awtentiku tal-Knisja, anzi taqbel mat-tagħlim tagħha ta’ żmienna, tixhdu indirettament il-Kostituzzjoni Dommatika fuq il-Knisja: Lumen Gentium. Il-Konċilju Vatikan II, f’dan id-dokument, igħid li “Marija, bl-imħabba tagħha ta’ Omm, tieħu ħsieb ta’ l-aħwa ta’ Binha Ġesù fil-perikli u f’kull tiġrib ieħor tagħhom fil-pellegrinaġġ ta’ din il-ħajja, sakemm twassalhom hienja fil-patrija tagħhom tas-sema”.[4]

L-istess Konċilju jagħmel ukoll riferenza għall-antifona “Sub tuum praesidium”, li skond l-arkeoloġi ta’ żmienna hija tat-tielet jew tar-raba' seklu.[5] Fiha nsibu xhieda ħajja tat-twemmin sħiħ ta’ l-insara fil-protezzjoni ta’ Marija, għaliex jirrikorru lejha fil-perikli u fil-ħtiġijiet tagħhom kollha[6]. Min-naħa l-oħra, il-Vatikan II iħeġġeġ lill-insara biex ikollhom stima kbira lejn id-devozzjonijiet marjani li l-Maġisteru tal-Knisja rrikmanda matul iż-żminijiet.[7] Waħda minn dawn id-devozzjonijiet hija sewwa sew dik tal-Labtu tal-Karmnu.

4. Rakkomandazzjonijiet tal-maġisteru tal-Knisja

Wieħed mill-Papiet li rrakkomanda d-devozzjoni tal-Labti tal-Karmnu bħala għelm ta’ għajnuna Marjana, huwa Benedittu XV. Fid-disksrs tiegħu tat-18 ta’ Lulju 1917, qal hekk lill-istudenti tas-Seminarju Pontifiċju ta’ Ruma: “Ilkoll kemm intom nixtieq inħallilkom żewġ ħwejjeġ in komuni: kelma u arma. Il-kelma hija Kelmet il-Mulej misjub fil-Vanġelu; l-arma, imbagħad, hija l-Labtu tal-Madonna tal-Karmnu li lkoll kemm intom għandkom tilbsu, għax bih il-Madonna tissokta tħariskom sa wara mewtkom”.[8]

Għaxart ijiem wara (28 ta’ Lulju 1917), f’diskors lit-Terzjarji Karmelitani, Benedittu XV tkellem fit-tul fuq il-qawwa tal-Labtu tal-Karmnu kemm fl-ordni fiżiku kif ukoll f’dak morali. Fakkar fuq kollox fl-għajnuna kbira tal-Verġni Marija lil dawk li jġibu fuqhom kif jixraq il-Labtu mqaddes.[9]

Min-naħa tiegħu Pawlu VI, fl-okkażjoni tal-Kungress Marjoloġiku Internazzjonali ta’ S. Domingo (1965), igħid li fost id-devozzjonijiet partikulari lejn il-Madonna rrikmandati mill-Maġisteru tal-Knisja, ta’ min isemmi b’isimhom ir-Rużarju u l-Labtu tal-Karmnu.[10]

Fl-aħħarnett, insemmu l-Papa Ġwann Pawlu II. Fis-16 ta’ Lulju 1988, fi Pian di Neve, huwa qaddes quddiesa quddiem eluf ta’ alpinisti u suldati li nġabru flimkien biex jiċċelebraw is-70 anniversarju minn tmiem l-ewwel gwerra dinjija u l-ġublew tal-fidda tal-pellegrinaġġ annwali li jsir mis-suldati alpinisti. Fl-Omelija, il-Papa tkellem mill-ħtieġa tad-devozzjoni lejn il-Madonna u s-siwi tad-devozzjonijiet partikulari lejha. Fost dawn id-devozzjonijiet, fi kliem il-Papa, “tiġi fl-ewwel post id-devozzjoni tal-Labtu tal-Karmnu li minħabba s-sempliċità tagħha, hija adattata għal kull persuna u, għalhekk, hija mxerrda ferm fost l-insara bi frott spiritwali kotran”. Wara mbagħad fakkar lill-miġemgħa li l-għan ewlieni ta’ ħajjitna huwa li niksbu s-salvazzjoni ta’ dejjem, li tfakkarna fiha b’mod speċjali l-festa tas-16 ta’ Lulju. Fl-aħħar, temm id-diskors tiegħu bil-kliem: “Il-Madonna tiżgurana li tinterċedi għalina biex nibqgħu sħaħ fil-fidi u fil-grazzja sa tmiem il-pellegrinaġġ tagħna f’din l-art”.[11]

Is-sena ta’ wara (15 ta’ Jannar 1989), fiż-żjara pastorali tiegħu lill-Parroċċa Karmelitana ta’ Mostacciano, qal li d-devozzjoni tal-Karmnu hija marbuta ma’ libsa Marjana, il-Labtu mqaddes. Bl-għotja ta’ din il-libsa, il-Madonna riedet turina l-preokkupazzjoni materna tagħha li tlibbisna bil-grazzja ta’ Alla, u ma tonqosx li tgħinna biex din il-libsa nżommuha dejjem bajda. Għalhekk, liż-żgħażagħ qalilhom: “Ilbsu bil-fiduċja l-libsa tal-grazzja ta’ Alla u aħdmu flimkien ma’ l-Omm twajba tagħkom li tieħu ħsiebkom biex ma tħammġux din il-libsa”.[12]