Il-Kostituzzjonijiet ta’ l-Ordni Karmelitan huma u jfissru d-devozzjoni tal-Labtu, jgħidu bil-miftuh li l-Labtu hu “sinjal ta’ konsagrazzjoni” lejn il-Verġni Marija. L-istess kienu qalu l-Papa Piju XII u Luċija, waħda mit-tlett itfal li raw lill-Madonna f’Fatima, u xi awtoritajiet ekkleżjastiċi oħra. Hawnhekk, filwaqt li nniżżlu l-istqarrijiet tagħhom, naraw x’toffri t-tradizzjoni Karmelitana dwar il-konsagrazzjoni marjana, u t-teoloġija ta’ żmienna dwar l-istess suġġett.

1. Il-Labtu u l-Konsagrazzjoni Marjana: Stqarijiet

L-aqwa awtorità fil-knisja huwa l-Papa. Piju XII, fl-ittra tiegħu Neminem profecto latet, jikteb: “Il-Karmelitani kollha, reliġjużi, terzjarji, u dawk miktubin fi Fratellanzi Karmelitani, fil-libsa (=Labtu) li jġibu fuqhom għandhom xhieda ta’ dik il-konsagrazzjoni lill-Qalb Imqaddsa tal-Verġni Immakulata, li aħna m’ilux irrikmandajna bl-akbar ħeġġa.”[1]

Kliem dan il-Papa nsibuh mill-ġdid fuq fomm Luċija. F’intervista li għamlilha Fr. Howard E. Rafferty, fil-15 ta’ Awissu 1950, hija qaltlu: “M’hemm l-ebda dubju, u stqarru wkoll il-Papa, li l-Labtu tal-Karmnu huwa sinjal ta’ konsagrazzjoni lill-Madonna”.[2]

Awtorità oħra li tixhed li l-Labtu tal-Karmnu huwa sinjal ta’ konsagrazzjoni marjana, hi dik ta’ l-Isqfijiet tal-Olanda. Fl-okkażjoni tas-Seba’ Ċentinarju tal-Labtu, huma jiktbu: “L-Iskapular huwa abitu, magħżul minn Marija, bħala libsa li tixraq lil uliedha. Min jagħżel li jġib fuqu dan il-Labtu, ikun magħdud mal-qaddejja tal-Verġni Mqaddsa. Nistqarru li dawn il-qaddejja huma kkonsagrati lilha”.[3] Fil-fehma mbagħad ta’ Mons. Lemmens, Isqof ta’ Roermond (Olanda), “il-Labtu huwa simbolu l-aktar adatt biex wieħed iżomm ħajja t-tifkira tal-konsagrazzjoni tiegħu lill-Madonna u biex isaħħaħ it-tifsira tagħha”.[4]

Il-funzjoni tal-Labtu fil-konsagrazzjoni lill-Verġni Marija, hija hekk imfissra mill-Arċisqof ta’ Valladolid, D. Antonio García y García: “Tikkonsagra lilek innifsek lill-Qalb tal-Verġni Mqaddsa, ifisser li tqiegħed fiha fiduċja sħiħa u mħabba. Id-devozzjoni tal-Labtu mqaddes tal-Karmnu hija impuls ta’ qawwa singulari, li jħarriklek qalbek biex tagħti kollha kemm hi mħabbtek u l-fiduċja tiegħek lill-Qalb materna tal-Verġni Marija”.[5]

Min-naħa tiegħu l-Kardinal Ascalesi ta’ Napli jiffoka l-attenzjoni tiegħu fuq il-ħtieġa li l-Labtu jintlibes lejl u nhar. Jikteb fl-1950: “Il-Papa qal, li l-Iskapular huwa distintiv adatt ħafna biex iżommlok quddiem għajnejk il-konsagrazzjoni tiegħek lil Marija”. U hekk hu: “fil-fatt, biex il-konsagrazzjoni jkollha ċerta espressjoni sensibbli, hu meħtieġ sinjal ta’ devozzjoni permanenti. U l-iskapular, billi huwa oġġett sensibbli, u jrid jintlibes kuljum lejl u nhar, huwa dejjem magħna biex javżana li aħna nappartienu lil Marija. Mhuwiex biss sinjal estern, imma fuq kollox simbolu tal-ħajja interjuri”.[6]

Bħala l-aħħar eżempju, inniżżlu test tal-famuż Kardinal ta’ Milan, il-Benedittin Ildefonso Schuster, kemm għall-pathos tiegħu u kemm għax jitkellem mill-għożża kbira li għandha Marija lejn dawk li jilbsu l-Labtu bħala sinjal ta’ konsagrazzjoni lejha. Iqabbel l-imġieba ta’ Marija ta’ dawn it-talin u ma’ drawwa antika ta’ l-imperaturi Rumani. Dawn, meta kienu jridu jipproteġu xi proprjetà, bħalma hu edifizzju, kienu jgħattuh sempliċiment bil-porpra. Jidher, li l-istess tagħmel il-kbira Imperatriċi tas-sema meta wieħed, permezz ta’ l-Iskapular, jingħata kollu kemm hu lilha. Tgħid lill-anġli u lill-bnedmin: “Min rajtuh mgħotti bil-libsa tiegħi (= il-Labtu), dak huwa ibni, ħaġa wisq għażiża għalija, għax jappartieni lili biss. Oqogħdu attenti li ma tmissuħx”.[7]

2. It-Tradizzjoni Karmelitana dwar il-Konsagrazzjoni lill-Madonna

Karatteristika ta’ l-Ordni Karmelitan hija l-konsagrazzjoni lill-Madonna, dutrina pproponuta f’varjazzjonijiet vitali mal-medda taż-żmien. It-terminoloġija wżata l-aktar, hi dik ta’ “konsagrazzjoni” u “dedikazzjoni”. Ġeneralment din ta’ l-aħħar kienet tintuża għal xi ħaġa sagra, l-oħra għal persuni. B’danakollu l-istess kelma li ntużat għal persuna, ġieli wkoll intużat għal ħaġa sagra u viceversa.[8] Ġieli wkoll intużaw termini jew kelmiet oħra, bħal “affidament”, “offerta”, “esproprjazzjoni”, “appartinenza totali”, “oblazzjoni”, “konsenja”...[9] Fi żmienna xi wħud minn dawn it-termini m’għadhomx jintużaw.[10]

L-ewwel xhieda tat-tradizzjoni Karmelitana dwar il-konsagrazzjoni lill-Madonna tmur lura għall-ewwel tliet għexur tas-seklu XIII. Kien żmien il-Fewdaliżmu, sistema politiko-soċjali li nfiltra mhux ftit fil-Knisja. Mir-Regula tagħhom, mogħtija bejn is-snin 1206 u 1214, l-irħieb tal-Għolja tal-Karmelu kienu obligati jibnu oratorju f’nofs iċ-ċelel. F’qasir żmien huma wettqu dan l-obbligu, għaliex itinerarju tal-pellegrini: La citez de Jerusalem, kompost bejn is-snin 1220-1229, diġà jsemmi dan l-oratorju. Jgħid li kien tal-Karmelitani u li kien iddedikat lill-Madonna: “li hermitain latin que l’en apele Frères du Carme, où il a una petite eglise de Notre Dame”.[11] L-isem mogħti lil dan l-oratorju huwa ta’ importanza kbira, għaliex skond il-mentalità ta’ dak iż-żmien, il-Qaddis/a li għalih/a kienet imsemmija l-knisja kien meqjus/a b’sid/t dik il-knisja, u dawk mogħtijin għas-servizz tagħha, meqjusin b’nies mogħtijin għal kollox għas-servizz ta’ dak il-Qaddis/a. Il-kelma “servizz” kienet tfisser it-“tradito personae”, jiġifieri l-għotja sħiħa tal-persuna, konsagrazzjoni personali, irratifikata b’ġurament. Għaliex, fis-sistema Fewdali, is-sudditi kienu jintrabtu b’ġurament ta’ fedeltà li jagħtu lil sidhom servizz militari u li jifduh kemm-il darba jaqa’ f’idejn il-għadu tiegħu. Fiċ-ċerimonja ta’ din ir-rabta s-sid kien jagħti libsa, bħal speċi ta’ uniformi, lis-sudditi tiegħu, biex b’hekk jingħażlu minn oħrajn u juru ta’ liema sid jappartienu.[12]

Għalhekk il-Karmelitani, bid-dedikazzjoni ta’ l-ewwel oratorju (knisja) lill-Madonna, kienu jitqiesu b’reliġjużi kkonsagrati lill-Verġni Marija, u bil-Labtu Mqaddes jingħazlu minn Reliġjużi oħra u juru fil-beraħ li huma jappartienu għal kollox lil Sidthom il-Madonna. Skond il-Konċilju Vatikan II, “il-libsa tar-reliġjuż hi sinjal tal-konsagrazzjoni”,[13] fażi li daħlet fil-Kodiċi attwali tad-Drittu Kanoniku. Jgħid (kan. 669): “Ir-reliġjużi għandhom jilbsu l-libsa ta’ l-istitut tagħhom... bħala sinjal ta’ konsagrazzjoni”. Imbagħad, fil-professjoni reliġjuża, il-Karmelitani kienu jikkonfermaw il-konsagrazzjoni tagħhom lill-Madonna, meta jwiegħdu ubbidjenza lejha.[14]

Bil-mod il-mod il-figura ta’ Marija bħala sidt il-Karmelu bdiet titlef il-karattru ġuridiku-fewdali u titqies bħala Omm u Oħt il-Karmelitani. It-titlu ta’ Omm insibuh l-ewwel darba fil-Kapitlu Provinċjali tal-Lombardija, fl-1333.[15] Lil din l-Omm, skond frażi għażiża tal-Ġeneral ta’ l-Ordni Karmelitan Giovanni Grossi (+1434), “il-Karmelitani ngħataw għas-servizz ta’ Marija b’mod kontemplattiv”.[16] Imma t-terminu “servizz” ekwivalenti għall-ieħor ta’ “konsagrazzjoni”, diġà nsibuh f’fomm San Andrea Corsini, O.Carm. (+ 1374). Jgħid: “La darba jiena tiegħek, Verġni Marija, irrid inservik b’attenzjoni kbira lejl u nhar... Biex inservik bla heda, għall-imħabba ta’ Ibnek, jiena ntrabatt fl-Ordni Mqaddes tiegħek li nkun bħal ħaruf mans, mhejji bħala sagrifiċċju ta’ tifħir”.[17]

Fil-kultura ta’ żmienna, ikkaratterizzata minn sens qawwi ta’ libertà, it-terminu “servitù/servizz” b’riferenza għall-Madonna, xejn ma jdoqq tajjeb fil-widnejn.[18] Terminu ieħor ta’ “offerta” huwa aħjar.[19] Użah ukoll il-Papa preżenti, Ġwanni Pawlu II.[20] Sewwa sew din l-espressjoni ta’ “offerta”, f’sens ta’ appartinenza totali u disponibbilità lil Marija, insibuha f’Arnoldus Bostius, O.Carm, fil-ktieb tiegħu De patronatu et patrocinio, mitbugħ fl-1479. Jgħid għal kull membru ta’ l-Ordni Karmelitan: “Dak kollu li inti ħejjejt biex tofri lil Alla, iddumx ma tqiegħdu f’idejn Marija”.[21]

Fis-sekli li ġew wara, kemm il-kelma u kemm il-kunċett tal-konsagrazzjoni Marjana huma midħla ma’ l-awturi Karmelitani, għalkemm mhux neqsin termini oħrajn. Mark tat-Twelid ta’ Marija huwa tal-fehma li kien Alla li għażel il-Karmelitani biex joffru lilhom infushom lil Ommhom tas-sema. Għalhekk ir-Reliġjużi kollha ta’ l-Ordni u kull wieħed minnhom, mit-twaqqif stess ta’ l-Ordni u mill-professjoni solenni, huma kkonsagrati b’mod speċjali lill-Imqaddsa Verġni Marija.[22] Band’oħra, fl-istess ktieb Directoire des novices, insibu dan l-att ta’ konsagrazzjoni: “(Marija), min-naħa tiegħi nilqgħek u nagħżlek minn issa u għal dejjem b’Sultana tiegħi, b’Ommi.... Irrid inkun niddependi minnek sa l-aħħar nifs ta’ ħajti. Nikkonsagra ruħi lilek matul il-jiem kollha ta’ ħajti, niddedika lili nnifsi għas-servizz tiegħek, fik inqiegħed it-tama tiegħi. Minn issa irrid nagħtik ġieħ f’kollox, b’kull azzjoni tiegħi.... Ilqagħni b’qaddej tiegħek għal dejjem”.[23]

Jasal biex joffri lil Marija sa l-istess merti tiegħu, għaliex jikteb: “Ir-reliġjuż Karmelitan jagħti b’donazzjoni lil Marija dak kollu li jista’ jagħtiha”.[24]

L-atti ta’ konsagrazzjoni lill-Madonna minn individwi Karmelitani, niltaqgħu magħhom fil-kotba kollha li jitkellmu mid-devozzjoni Marjana.[25] Għalhekk ma jidhrilniex li hemm għalfejn insaħħu kliemna b’eżempji oħra. Ta’ siwi għat-tradizzjoni li qegħdin nistħarrġu, hija l-fehma ta’ diversi awturi, li l-istess professjoni religjuża tal-Karmelitan/a hija konsagrazzjoni lill-Madonna. Ir-raġuni hija waħda, għaliex skond ir-rittwal Karmelitan il-voti jsiru “lil Alla u lill-Verġni Marija”.[26] Insemmu eżempju wieħed marbut ma’ episodju ħelu. Marija Perpetwa de Luz, O.Carm., kienet bejn ħaltejn jekk setgħetx twiegħed l-ubbidjenza tagħha lill-Verġni Marija, imma wara li din ikkonfermatilha li tista’, għaliex bil-professjoni hija twiegħed ubbidjenza lil Alla u lilha (skond ir-rit Karmelitan), għamlet l-att ta’ konsagrazzjoni totali.[27] Mhux biss, imma ddedikat lilha nnifisha bi skjava lill-Madonna: “sese in mancipium dedicavit “.[28]

Fi żmienna, it-terminu ta’ “mancipju/skjavitù” għall-konsagrazzjoni Marjana mhuwiex aċċettat. Imma, minn tmiem is-seklu XVI sa tul is-seklu XVII kien popolari ħafna fl-Ewropa. Użawh teologi magħrufa, bħal De Royas, De los Rios, De Alvarado (Spanja), Berulle, H. Boudon, Jobert (Franza), Montfort (Belġju), Stanislas Fenicki (Polonja), it-Teatini (Italja). Berulle saħansitra ppropona lis-Sorijiet Karmelitani l-vot doppju ta’ servitù perpetwu lill-Verġni Marija u lil Ġesù Kristu.[29]

Ljun ta’ San Ġwann, O.Carm, meqjus bħala wieħed mill-Franċiżi li bid-dritt kollu jixirqilhom kull ġieħ, iħaddan kemm it-teorija ta’ skjavitù Marjana u kemm l-oħra tal-konsagrazzjoni bħala kuntratt ta’ alleanza ma’ Marija. Fil-fatt, fil-ktieb tiegħu Jesus Christ en ses throne, insibu mniżżel dan it-test: “Il-qima l-aktar perfetta u l-isbaħ olokawstu li ruħ devota tista’ tagħmel, hu li tikkonsagra lilha nnifisha lil Alla, lil Ġesù, lil Marija, u lil kollha kemm hi l-familja mbierka tagħhom. U dan b’mod perpetwu ta’ dipendenza attwali, ta’ filjazzjoni kordjali, ta’ servitù ta’ mħabba, u ta’ skjavitù eterna”.[30] Imbagħad, fi ktieb ieħor: Alliance spirituelle, jgħid li, il-Labtu tal-Karmnu huwa sinjal estern ta’ kuntratt spiritwali bejn il-Karmelitani u Marija. Taħt l-istandard ta’ l-Iskapular huma jistqarru bil-miftuħ u fil-beraħ il-qima u l-kult speċjali tagħhom lill-Madonna, u din minn naħa tagħha tagħti protezzjoni speċjali lill-Ordni Karmelitam u lil membri kollha tiegħu.[31]

Fost il-Karmelitani, kien hemm xi wħud li għamlu użu mit-terminu sejċentesk ta’ “esproprijazzjoni” minflok konsagrazzjoni. Waħda minnhom kienet Swor Maria Minima Strozzi, O.Carm. Hija tħeġġeġ lis-Sorijiet tal-kunvent tagħha biex jikkonsagraw lilhom infushom lil Marija b’dan il-kliem: “Nagħmlu offerta lill-Verġni Mqaddsa ta’ esproprijazzjoni tagħna nfusna, ta’ qlubna, ġudizzji, rieda, intellett, libru arbitrju, sentimenti, affetti, u fl-aħħarnet ta’ l-esseri kollu tagħna intern u estern”.[32] Imqanqlin minn dan il-kliem, ilkoll ħarġu dak kollu li kellhom fiċ-ċelel, minbarra s-sodda, u qegħduh f’post fejn kienet indikatilhom hi, il-Pirjola.[33]

Iżjed magħrufa hija t-Terzjarja Karmelitana Marja tereża Petyt; hi tuża kemm il-kelma “esproprijazzjoni” u kemm l-oħra ta’ “konsagrazzjoni”. Tistqarr li dehrilha li l-Madonna riditha tagħmel oblazzjoni sħiħa tagħha nnifisha u tingħata lilha b’ruħha u ġisimha, u bil-forzi kollha tagħhom. Hi hekk għamlet u esproprjat għal kollox lilha nnifisha u kkonsagrat ruħha lill-Madonna. Saret proprjetà tagħha, hekk li ma riditx li jkollha jew jibqagħlha xi dritt fuqha nnifisha, imma tkun kollha kemm hi tagħha.[34]

Irridu naħsbu li l-Petyt għamlet din l-esproprijazzjoni u konsagrazzjoni tagħha nnifisha fuq il-parir tad-direttur spiritwali tagħha l-Ven. Mikiel ta’ Santu Wistin, O.Carm. Hu hekk jissuġġerixxi: “Wara li tagħmel l-oblazzjoni tiegħek innifsek lit-Trinità Qaddisa, kif ukoll ta’ kull ħaġa u ħidma tiegħek, dejjem kif irid Kristu u f’għaqda mal-merti tiegħu, imbagħad idra offri kull ħaġa u għemil tiegħek b’mod speċjali lil Ommok l-aktar għażiża, Marija”.[35]

Fl-aħħarnett, Stiefnu ta’ San Franġisk Saverju, O.Carm., għandu din it-twiddiba u lment dwar il-Labtu: “L-Iskapular imqaddes li aħna nġibu fuq sidirna, huwa sinjal tal-konsagrazzjoni tagħna lil Marija. Bih nuru li aħna ngħatajna kollna kemm aħna lilha, li nfittxu li nqimuha u ninxteħtu taħt il-ħarsin tagħha. Matul ħajjitna l-Iskapular jaħdem fuq qlubna bħallikieku sagrament. Huwa sinjal qaddis li jimliena bi grazzji l-aktar kbar biex ngħixu ħajja qaddisa. Imma, kbira kemm hi kbira l-virtù tal-Labtu mqaddes li nġibu fuqna u qawwija kemm huma qawwija l-grazzji li l-Verġni Marija rabtet miegħu, jiddependi minna li nagħmluhom effikaċi jew bla siwi. Jekk il-fidi mingħajr l-opri hija mejta, m’għandniex għax naħsbu li l-Iskapular se jagħtina l-ħajja ta’ dejjem, jekk aħna m’aħniex mistoħbijin u mirfudin b’virtujiet interni. B’danakollu, hija ħaġa ċerta li ordinarjament inġibuh fuqna bi drawwa, mingħajr riflessjoni, mingħajr ma nagħżluh minn ilbies ieħor. Biex aħna jkollna sehem mill-wegħdiet tal-Verġni Mqaddsa, mhux biżżejjed li nġibuh esternament. Jeħtieġ li nilbsu dejjem żewġ labtijiet, wieħed estern u materjali, u ieħor intern u spiritwali; wieħed fuq sidirna u ieħor fuq qalbna”.[36]

3. It-Teoloġija ta’ Żmienna dwar il-Konsagrazzjoni Marjana

Fi żmienna t-terminu l-aktar użat għall-konsagrazzjoni Marjana huwa dak ta’ “konsagrazzjoni”. Mingħajr dubju huwa t-terminu ppreferit mit-tradizzjoni spiritwali u adottat mill-Magisteru tal-Knisja. B’danakollu mhux ħieles minn kull ambigwità. Għandu bżonn ta’ tisfija, għax “tikkonsagra” jfisser li tagħmel ħaġa jew persuna qaddisa, billi tagħtiha jew tirriservaha lil Alla.[37]

Il-konsagrazzjoni ssir ‘l Alla biss, għax hu waħdu s-sid assolut ta’ kollox. Tagħmel sehem mill-kult jew qima ta’ adorazzjoni; hija sinjal jew espressjoni tagħha. Għalhekk, billi l-adorazzjoni tista’ tingħata biss ‘l Alla, il-konsagrazzjoni tista’ ssir biss lilu. Minħabba f’hekk xi wħud joġġezzjonaw għall-konsagrazzjoni Marjana. Lill-Madonna tista’ tingħatalha biss qima ta’ iperdulija.[38]

Minn hawn hu ġej li xi wħud fittxew termini iżjed adatti. Il-Fokolarini huma favur l-espressjoni “tgħix ‘il Marija”. Oħrajn minn semma ħaġa u min semma oħra, bħal “opzjoni fundamentali” għal Kristu ma’ Marija, “imħabba oblativa”, “għaqda interpersonali mal-Verġni Marija u permezz tagħha mal-Mulej”, “dikjarazzjoni vitali permezz ta’ Kristu u ta’ Marija”, “għotja tiegħek innifsek bħala rigal lil Marija”. De Fiores issuġġerixxa l-espresjoni “akkoljenza marjana”, għax jidhirlu li hi iżjed biblika, fil-waqt li Ġwanni Pawlu II jidher li jippreferi t-terminu “affidament” (mill-verb tafda). B. Lewandowski jiddefendi dan l-aħħar terminu, għax jesprimi aħjar mill-kelma konsagrazzjoni n-natura stess tal-konsagrazzjoni. Ġesù stess minn fuq is-salib ried jafda l-knisja f’idejn Ommu stess, u l-bniedem min-naħa tiegħu, jafda, joffri lil Alla lilu nnifsu u ħwejġu biex ikunu kkonsagrati mill-Ispirtu s-Santu.[39]

Fit-tiftix tagħna dwar x’jgħidu awturi Karmelitani ta’ żmienna, sibna li lkoll jużaw it-terminu “konsagrazzjoni”, minħabba li Piju XII kien qal li l-Labtu huwa sinjal ta’ konsagrazzjoni lill-Madonna. Nagħtu xi eżempji. Ludovico Saggi għandu diskors sħiħ fuq “Lo Scapolare e la consacrazione”. Mhux biss juża l-kelma “konsagrazzjoni” biex jurina xi tfisser din il-kelma, imma wkoll jistaqsi jekk hijiex leċita l-konsagrazzjoni lil Marija. It-tweġiba tiegħu hija pożittiva. “Bla dubju”, jwiegħġeb, “mill-waqt li Alla ried isir bniedem permezz tagħha, aħna wkoll nistgħu nofru lilna nfusna lil Alla permezz ta’ Marija”.[40] L-istess López-Melús. Jikteb: “Il-konsagrazzjoni lil Marija hija ekwivalenti għal donazzjoni, totali perenni, ta’ l-essri kollu tagħna lis-Sinjura tas-sema, Ommna”, “L-Iskapular hu simbolu jew sinjal ta’ din il-konsagrazzjoni lill-Verġni Mqaddsa, jiġifieri konsagrazzjoni lil Ġesù permezz ta’ Marija...”.[41] Ta’ din il-fehma huwa wkoll l-awtur tal-ktieb: “Il Carmelo a Maria”. Hu jidhirlu li d-dedikazzjoni ta’ l-Ordni Karmelitan lill-Madonna sa mill-bidu tat-twaqqif tiegħu (s.XIII), u l-għajxien tiegħu skond il-virtujiet mitlubin mit-teoloġija Marjana, illum jikkorispondu għall-essenza tal-konsagrazzjoni lil Marija, u li t-terminu “konsagrazzjoni” huwa aħjar minn dak ta’ “dedikazzjoni”. Għalhekk il-Labtu tal-Karmnu huwa fundamentalment sinjal “ta’ konsagrazzjoni lil Marija skond l-ispirtu tal-Karmelu”.[42]

Bħal Saggi, l-awtur ta’ dan il-ktieb jidhirlu li l-konsagrazzjoni Marjana tista’ ssir, għalkemm it-terminu “konsagrazzjoni” huwa espressjoni ta’ att ta’ adorazzjoni, li minnha nnifisha tista’ tingħata biss lil Alla[43] Imma r-raġuni ta’ dan hija differenti minn ta’ l-ieħor. Hija possibbli, għaliex “Marija hija kollha kemm hi fid-dawl/dija ta’ Alla, u kull ħaġa li tiġi attribwita lilha, l-iskop tagħha huwa Alla”.[44] Għalhekk li wieħed jikkonsagra ruħu lilha, ifisser li huwa kkonsagra lilu nnifsu lil Alla permezz tagħha.[45]

López Melús jesponi wkoll id-diffikultà serja li semmejna, imma fil-fehma tiegħu l-Knisja tinkuraġġiha, għaliex il-Verġni Marija kienet ikkonsagrzata u ddedikata għal Alla f’kollox. Hija teħodna għand binha Ġesù u tgħidilna bħal ma qalet lill-qaddejja fit-tieġ ta’ Kana: “Għamlu kull ma jgħidilkom hu”.[46] Dan l-awtur Spanjol jipprova jsolvi diffikultà oħra serja dwar il-konsagrazzjoni marjana. Hi dik tal-magħmudija.

Xi wħud ma’ tinżlilhomx il-konsagrazzjoni lill-Madonna għax jidhrilhom li hi bla siwi, ħaġa żejda li m’hemmx bżonna. U mhux biss il-konsagrazzjoni marjana, imma wkoll dik lil Alla. Jgħidu n-nisrani mhux diġa' huwa kkonsagrat ‘l Alla bil-magħmudija?[47] It-tweġiba ta’ López Melús hija, il-konsagrazzjoni hi “tiġdid perfett tal-wegħdiet tal-magħmudija”.[48] Hawnhekk ta’ min isemmi x'jgħidu Ġwanni Pawlu II u Stefano De Fiores. Fid-diskors tiegħu ta’ l-ewwel ta’ Ġunju 1980, il-Papa wera l-fehma tiegħu, li wieħed ma jistax jgħix il-magħmudija tiegħu mingħajr ma jikkontempla ‘l Marija, l-imbierka fost in-nisa.[49] Huwa mertu ta’ San Lwiġi M. De Montfort li l-konsagrazzjoni marjana hija meqjusa bħala tiġdid perfett tal-voti u tal-wegħdiet tal-magħmudija.[50] Din it-teorija ġiet mħaddna mill-Vatikan II, għaliex jagħmilha ċara li l-konsagrazzjoni “għandha għeruqha ‘l ġewwa fil-konsagrazzjoni battiżimali”.[51] De Fiores jagħmel pass ieħor ‘l quddiem. Jissuġġerixxi li tissemma wkoll Marija fit-tiġdid tal-wegħdiet tal-magħmudija li jsiru kull sena fil-vġili tal-Għid.[52]

L-aqwa diffikultà kontra l-konsagrazzjoni hija ġejja minn dik kollettiva: parroċċi, nazzjonijiet, il-dinja. X’sinifikat jista’ jkollha din il-konsagrazzjoni, jekk ma timpenjax il-libertà personali ta’ min jagħmilha jew hija kuntrarja għal din il-libertà? Xi ngħidu għal dawk li huma atei jew indifferenti, kif tista’ l-Knisja tinkludihom fil-konsagrazzjoni? Saggi ma setax ma jarax nuqqas f’konsagrazzjonijiet bħal dawn. Għalhekk jikteb: “Meta l-konsagrazzjoni tkun ta’ xi persuna, mogħnija bid-dehen u r-rieda, jinħtieġ li jkun hemm il-fehma interna u r-rieda li żżomm u twettaq dak kollu li ġġib magħha l-konsagrazzjoni”.[53] Imma la hu u l-anqas ħadd mill-awturi Karmelitani li semmejna ma jagħti tweġiba konvinċenti.

Saġġi jibbaża t-tweġiba tiegħu fuq ir-rikmandazzjonijiet u l-aġir tal-Papiet: jikteb “Il-konsagrazzjoni lill-Madonna hija għamla ta’ devozzjoni mogħtija lil Marija u rrikmandata ferm mill-Papiet”. Isemmi mbagħad lil Piju XII, li fl-1942, ikkonsagra d-dinja lill-Qalb bla Tebgħa ta’ Marija; il-konsagrazzjoni ta’ l-Italja lil Marija (1959), imġedda fil-Kungress Ewkaristiku ta’ Catania; u l-konsagrazzjoni ta’ Malta lill-Qalb ta’ Ġesù u ‘l-Qalb ta’ Marija.[54] Seta’ semma ħafna iżjed eżempji. Lista tagħhom jagħtiha De Fiores, fl-artiklu tiegħu fuq il-konsagrazzjoni.[55]

Dan l-awtur (De Fiores) għandu din it-tweġiba għad-diffikultà tal-konsagrazzjoni kollettiva. Jgħid: “ma ninsewx li din l-għamla ta’ konsagrazzjoni (kollettiva) mhix att ġuridiku, imma ssir taħt forma ta’ talba... is-sinifikat tagħha huwa ta’ interċessjoni”.[56] Mela, l-awtorità ekkleżjastika li tagħmel din il-konsagrazzjoni kollettiva tkun qiegħda titlob lil Marija, Omm il-bnedmin, biex tidħol għal uliedha quddiem Alla, biex jekk huma tajbin ikomplu jitqaddsu u jekk huma ħżiena (atei, indifferenti, eċċ.) jagħrfu l-iżball tagħhom, jindmu minnu, u jagħtu lil dan Missierhom, is-Sid tas-sema u l-art, l-adorazzjoni li tistħoqqlu.

Noti

[1] Għall-awtografu ta’ l-Ittra tal-Papa, ara Lo Scapolare, 2, Roma, pp.52-53 (Latin), 69 (Taljan).
[2] Fatima and the Scapular, Carmelite Third Order Press, Chicago, 1950, p.14.
[3] It-test hu meħud mill-Ispanjol ta’ Rafael López Melús, O.Carm., El Escapulario del Carmen, Onda (Castellòn) Espana, 1989, p.110s.
[4] Lo Scapolare del Carnine, (s.n.t.), Roma, (s.d.), p.27; Il dono della Madonna, (s.n.t.), p.27.
[5] López Melús, o.c., p.111.
[6] López Melús, o.c., p.111.
[7] Lòpez Melùs, o.c., p.110; ara Lo Scapolare del Carmine, p.28.
[8] Ara Valerius Hoppenbrouwers, O.Carm., Devotio mariana in Ordine fratrum B.M.V. de Monte Carmelo a medio saeculo XVI. usque ad finem saeculi XIX, Romae, 1960, pp.182-183.
[9] Ara Stefano de Fiores, Consacrazione, in Nuovo dizionario di Mariologia, Ed Paoline, Cinisello Balsamo (Milano), 1986, p.403.
[10] Ara Id., a.c., in o.c., p.412.
[11] Clemens Kopp, Elias und Christentum auf dem Carmel, Paderborn, 1929, in Ludovico Saggi, O.Carm., Santi del Carmelo, Roma, 1972, p.110.
[12] Ara Saggi, o.c., p.111; Novena del Carmine, in Antologia dello Scapolare, Roma, (s.d.), sez. 4, fasc. 1, pp.11-12; De Fiores, o.c., p.402.
[13] Perfectae caritatis (28.10.1965), n.17.
[14] Ara Saggi, Santi Carm., p.111; għas-sinifikat u l-implikazzjonijiet ta’ karattru fewdali tal-Professjoni reliġjuż, u tat-titlu tal-knisja, ara A.H. Thomas O.P., La profession religieuse des Dominicains; formule, cèrèmonies, histoire, in Archivum Fratrum Praedicatorum, XXXIX (1969), Speċjalment pp.30s.
[15] Ara Saggi, Santi Carm., p.117.
[16] Ara López Melús, o.c., pp.107-108.
[17] Lòpez Melùs, o.c., p.108.
[18] De Fiores, o.c., p.412: "Adoperare i termini ‘schiavitu/servizio’ spiegando come essi siano compatibili con la libertà è impresa pedagogicamente ardua e pastoralmente sconsigliabile”.
[19] Id., ibid., p.413.
[20] Ibid., p.406.
[21] Ibid., pp.402-403.
[22] Ara Hoppenbrouwers, Devotio mariana, p.179.
[23] Ara Hoppenbrouwers, o.c., pp.179-180; Henricus M. Esteve, De valore spirituali devotionis S. Scapularis, Romae, 1953. F’dan il-ktieb, l-att tal-konsagrazzjoni lill-Madonna hu bil-Franċiż.
[24] G.M. Fornari, O.Carm., Anno memorabile de Carmelitani, II, Milano, 1690, p.92; De Fiores, o.c., p.403.
[25] Ara Hoppenbrouwers, o.c., p.181.
[26] Ibid., p.181.
[27] Ibid., p.183.
[28] Ibid., p.291.
[29] Ara De Fiores, pp.403-404.
[30] Id., p.403; Hoppenbrouwers iġib it-test bil-Franċiż, kif inhu fl-oriġinal.
[31] Esteve, o.c., p.441.
[32] Ara Hoppenbrouwers, o.c., p.183; De Fiores, o.c., p.412.
[33] Ara Hoppenbrouwers, o.c., p.183.
[34] Dan it-test hu meħud mill-manuskritt bil-Latin li qiegħed fl-Arkivju Ġenarali ta’ l-Ordni Karmelitan, bl-enumerazzjoni III, post., 118; ara Hoppenbrouwers, o.c., p.412.
[35] Ara De Fiores, a.c., in o.c., p.403.
[36] Ara Lòpez Melùs, o.c., pp.108-109.
[37] Ara De Fiores, p.413; Saggi, Novena del Carm., p.13.
[38] Ara Ph. Roqueplo, Esperienza del mondo esperienza di Dio?, LDC, Torino-Leumann, 1972, pp. 62s; De Fiores, pp.394-395,415, fejn jagħti l-ismijiet ta’ l-awturi F. Hollbock, A. Marranzini, S. De Fiores, li jġibu l-oġġezzjonijiet kontra l-konsagrazzjoni, speċjalment dik marjana.
[39] Ara De Fiores, pp.412-413.
[40] Saggi, Novena del Carm., p.13s.
[41] López Melús, p.106.
[42] Il-Carmelo a Maria, Roma, 1976, p.12.
[43] Ibid.: "Non fa difficoltà che la consacrazione, espressione di adorazione, di per se’ è possibile farla solo a Dio”.
[44] Ibid.: “Maria infatti è tutta nella luce di Dio, e qualsiasi cosa le si tributi, ha per fino Dio”.
[45] Ibid.: “Percio consacrarsi a lei significa consacrarsi a Dio per mezzo di lei”.
[46] O.c., p.110.
[47] Ara De Fiores, o.c., pp.395,415 n.2.
[48] López Melús , p.106: “El Escapulario... esto es, consagración a Jesús por María de todo lo que uno es y tiene, o sea, renovación perfecta de las promesas del bautismo”.
[49] Angelus a le bourget: ara De Fiores, pp.409,416 n.44.
[50] Ara Trattato della vera devozione a Maria, Centro Mariano monfortano, Roma, 1981, n. 120.
[51] Perfectae caritatis, n.5.
[52] De Fiores, p.414.
[53] Saggi, Nova Carm., p.13.
[54] Ibid., p.13; Ewġenju Tonna qaleb bil-Malti n-Novena del Carmine ta' Saggi, u żied eżempju ieħor ta’ konsagrazzjoni kollettiva, dik ta’ Malta lill-Qalb ta’ Ġesù u ‘l-Qalb ta’ Marija (ara V. Borg Gusman - E. Tonna, L-Erbgħat ta’ l-Udjenza, Malta, 1979, p.83).
[55] Ara Consacrazioni nazionali e del mondo, in o.c., pp.405-406.
[56] Ibid.

(Dan l-artiklu kien pubblikat fil-Programm tal-Festa tal-Madonna tal-Karmnu, Vattetta – 2000, pp.11-27.)

---