StorjaL-Ordni KarmelitanL-GĦOLJA TAL-KARMELAlexander Vella, O.Carm. L-Għolja tal-Karmel għandha seħer kbir fuq il-Karmelitani. Hemmhekk, bejn tmiem is-seklu tnax u l-ewwel snin tas-seklu tlettax, xi pellegrini li kienu marru fl-Art Imqaddsa mill-Ewropa, inqatgħu minn kollox u bdew jgħixu bħala eremiti. Bejn is-snin 1206 u 1214, Albertu, Patrijarka ta’ Ġerusalemm, ġabarhom f’komunità u fasslilhom għamla ta’ ħajja biex jgħixu l-ideal li Alla kien ħollomhom bih. Hekk tqegħdu s-sisien li fuqhom, tul dak is-seklu tlettax, inbena l-Ordni ta’ l-Aħwa ta’ l-Imqaddsa Verġni Marija ta’ l-Għolja tal-Karmel kif nafuh illum. Fit-tletinijiet tas-seklu tlettax l-Aħwa tal-Karmel bdew imorru lura lejn il-pajjiżi tal-Ewropa mnejn kienu ġew biex hemm iwaqqfu kunventi ta’ l-Ordni ġdid tagħhom. Imbagħad, fl-1291, kellhom iħallu għal kollox il-Karmel għax il-Misilmin reġgħu ħadu f’idejhom dawk l-inħawi kollha minn idejn l-Insara Ewropej li għal xi żmien kienu rebħuhomlhom.[i] Imma dik l-għolja l-Karmelitani ġerrewha f’qalbhom kulfejn marru, mhux biss għax kienet il-benniena ta’ l-Ordni u tathom isimhom, imma wkoll minħabba s-simboliżmu tagħha. L-Għolja tal-Karmel baqgħet tfakkarhom dejjem fil-profeta Elija li ħdejn l-għajn tiegħu kellhom l-ewwel kunvent tagħhom u li huma, bħal ħafna eremiti qabilhom, kienu għażluh bħala mudell tagħhom.[ii] Baqgħet tfakkarhom ukoll fil-Verġni Marija, li fuq dik l-għolja kienu ddedikawlha l-ewwel knisja tagħhom. Ma kinux huma li ħolqu r-rabta bejn din il-muntanja u żewġ mudelli kbar tagħhom. Sa minn ħafna qabel ma kienu waslu huma, il-Karmel kien meqjus minn kulħadd bħala l-muntanja ta’ Elija u kemm Missirijiet il-Knisja u kemm xi leġġendi lokali kienu rabtuh ħafna wkoll mal-Verġni Marija. Fuq kollox l-għolja tal-Karmel biż-żmien saret għall-Karmelitani simbolu ta’ l-ideal tagħhom ta’ għaqda ma’ Alla u t-tlajja' weqfin tagħha simbolu tal-proċess li jwassal għaliha.[iii] L-isem ta’ l-għolja
Iżda fit-tradizzjoni karmelitana ġieli ngħataw tifsiriet oħra. Waħda komuni hija dik ta’ “dielja ta’ Alla”. Fl-ikonografija karmelitana spiss tiltaqa' max-xbiha tal-profeti Elija u Eliżew b’dielja f’nofshom. Elija jidher bil-pala f’idu, qisu għadu kemm ħawwilha, u Eliżew b’buqar f’idu qed isaqqiha. L-istampa trid tfisser il-Karmelu, jiġifieri l-Ordni Karmelitana, li l-mitoloġija[iv] karmelitana kienet tqisu mwaqqaf minn Elija li ħallih f’idejn is-suċċessur tiegħu Eliżew.[v] Skond din it-tifsira l-kelma karmel ġejja mir-rabta flimkien ta’ żewġ kelmiet, kerem li tfiser ġnien tad-dwieli u ‘el li tfisser Alla. Sabiħa kemm trid din it-tifsira, imma mhi xjentifika xejn. Inqas xjentifika minnha hija t-tifsira mogħtija minn Oriġene u San Ġlormu li dehrilhom li kaemel tfisser “ix-xjenza taċ-ċirkunċiżżjoni” għax ġejja minn mul li tfisser ħatan jew għamel iċ-ċirkunċiżżjoni lil xi ħadd. Din it-tifsira wkoll kienet popolari ħafna fit-tradizzjoni karmelitana li rabtitha ma' l-idea tas-safa tal-qalb[vi] li dejjem kienet għażiża ħafna għall-ispiritwalità ta’ l-Ordni. Ftit ġografija
Muntanja mqaddsa F’kull reliġjon u kultura l-muntanji kienu dejjem meqjusa
bħala mkejjen qaddisa u saħansitra għamajjar ta’ l-allat. Dan
għaliex il-muntanji huma postijiet għolja, bil-quċċata
tagħhom qalb is-sħab tas-sema. Il-muntanja li togħla mill-art
biex donnha tipprova tilħaq is-sema tfisser tajjeb ix-xenqa tal-bniedem li
jsib lil Alla u jingħaqad miegħu. Fil-Bibbja wkoll il-muntanji huma
meqjusa bħala postijiet qaddisa, ibda mill-muntanja Ararat li minnha bdiet
il-ħajja l-ġdida wara d-dilluvju (ara Ġen 8,1-9) u
spiċċa f’Ġerusalemm il-ġdida nieżla mis-sema fuq
“muntanja kbira u għolja” (ara Apk 21,10). Fil-qalba tal-ġrajja
biblika hemm il-belt ta’ Ġerusalemm, il-belt qaddisa mibnija fuq
“l-għolja li Alla Minn żmien il-persjani sa żmien il-Biżantini (bejn ir-raba' seklu qabel Kristu u r-raba' wara Kristu), il-Karmel kien sar muntanja ddedikata lill-alla Żeus Carmelus Heliopolitanus. Dan x’aktarx li mhux ħlief Bagħal il-Karmel mogħti isem grieg. L-istoriċi rumani Plinju u Taċitu jsemmu l-altar tiegħu fuq il-muntanja u fit-tħaffir arkeoloġiku li sar fis-seklu għoxrin instabu sieq ta’ rħam b’wegħda lil dan Zeus Carmelus Heliopolitanus kif jgħid il-kliem imnaqqax fuqha.[vii] Fiż-żmien il-Biżantini mbagħad il-Karmel sar
il-muntanja ta’ Elija u baqa' hekk sal-lum, kemm għall-Insara, kemm
għal-Lhud u kemm għall-Misilmin. Illum hemm tliet santwarji ddedikati
lilu, sinagoga ta’ Elija taħt Ras il-Karmel, l-għar ta’ Elija
fil-bażilika ta’ Stella Maris, u s-santwarju tas-sagrifiċċju
f’El-Muhraqa. L-Insara, u l-aktar il-Karmelitani, iqimu fuq il-Karmel ukoll
lill-Verġni Marija li għandha santwarju ddedikat lilha fuq
il-quċċata ta’ Ras il-Karmel, il-bażilika ta’ Stella Maris li hi
f’idejn il-patrijiet Karmelitani Skalzi. Noti: [i] Il-Karmelitani Skalzi (it-Tereżjani) ħadu f’idejhom il-muntanja fl-1631 u għadhom hemm sal-lum. [ii] Fl-1226, l-isqof ta’ Akri Ġakbu de Vitry kiteb hekk: “Irġiel qaddisa ċaħdu d-dinja u mixgħulin b’ħeġġa għall-ħajja reliġjuża għażlu l-aktar postijiet adatti għall-ideal u d-devozzjoni tagħhom, skond il-ġibdiet partikulari u x-xewqat tagħhom ... Xi wħud bdew jgħixu bħala eremiti fl-imitazzjoni tal-ptofeta Elija, bniedem qaddis u solitarju, fuq l-għolja tal-Karmel li qegħda ħdejn il-belt ta’ Porfirja u Ħajfa, ħdejn l-għajn magħrufa bħala l-għajn ta’ Elija”. [iii] Biżżejjed niftakru fil-ktieb “It-Telgħa ta’ l-Għolja tal-Karmel” ta’ S. Ġwann tas-Salib u t-talba tal-Quddiesa u l-Liturġija tas-Sigħat tat-Tifkira Solenni ta’ l-Imqaddsa Verġni Marija ta’ l-Għolja Tal-Karmel (16 ta’ Lulju). [iv] B’mitoloġija qed nifhem stejjer dwar l-imgħoddi mbiegħed li l-iskop tagħhom mhux li jgħidulna x’ġara, imma li jippruvaw jispjegaw x’hemm 'il ġewwa mill-qoxra ta’ l-affarijiet kif inhuma llum. Il-mitoloġija toħloq stampa ideali fil-passat li biha tipprova twassal ċerti valuri u ideali li wieħed jixtieq jarahom fil-preżent. [v] Il-mitoloġija Karmelitana bdiet tissawwer bil-mod il-mod sa mis-seklu tlettax u laħqet il-quċċata tagħha fil-ktieb De institutione primorum monachorum (Il-Formazzjoni ta’ l-Ewwel Irħieb) tal-Karmelitan Filippu Ribot mill-Katalunja, miktub għall-ħabta ta’ l-1370. Minkejja li ma għandha ebda bażi storika, din il-mitoloġija tfisser tajjeb l-ideal veru ta’ l-Ordni u tpinġih imlaħħam fil-profeta Elija. [vi] Mhux la kemm tiġbor fi ftit kliem xi tfisser l-espressjoni “safa tal-qalb”. Bi kliem tal-lum nistgħu forsi nfissruha bħala motivazzjoni ċara, bla ħafna motivazzjonijiet moħbija, jew biex niftehmu aħjar, intenzjoni retta. Din mhux xi idea li ħolquha l-Karmelitani. Dejjem kienet ideal kbir tal-monaċi. Il-Karmelitani ħaddnuha mal-ewwel u rabtuha ma' l-ispiritwalità marjana u eljana tagħhom. Ir-Regula tistedinna ngħixu “fl-ubbidjenza ta Ġesù Kristu u naqduh fedelment b’qalb safja u b’kuxjenza tajba. Fil-ktieb De institutione primorum monachorum (ara nota 4) insibu s-safa tal-qalb bħala l-ewwel għan tal-Karmelitani. Santa Marija Maddalena de’ Pazzi żviluppat ħafna u b’mod originali l-idea tas-safa tal-qalb. [vii] Din is-sieq votiva wieħed jista' jaraha fil-mużew tal-bażilika ta’ Stella Maris, fuq Ras il-Karmel. [Dan l-artiklu deher fil-Programm tal-Festa tal-Madonna tal-Karmnu, Valletta - 2002, pp. 27-31.] |